Zarząd Krajowej Rady Izb Rolniczych zwrócił się do minister klimatu i środowiska Pauliny Hennig-Kloski z wnioskiem o zmianę wzoru formularza inwentaryzacji dzikich zwierząt, stosowanego przez dzierżawców i zarządców obwodów łowieckich. Postulat samorządu rolniczego dotyczy rozszerzenia formularza o dodatkowe gatunki, których populacje wykazują tendencję wzrostową i które mają realny wpływ na funkcjonowanie gospodarstw rolnych, w tym podmiotów prowadzących produkcję zwierzęcą.
Zakres obecnego formularza
Obowiązujący na stronie internetowej formularz obejmuje dane identyfikacyjne obwodu łowieckiego oraz zestawienie liczebności zwierzyny grubej i drobnej według stanu na określony dzień. Dokument zawiera również miejsce na podpisy osób uprawnionych, w tym przedstawicieli administracji leśnej oraz samorządu rolniczego.
Potrzeba rozszerzenia ewidencji
Jak wskazano w piśmie, obecny formularz nie pozwala na pełną i rzetelną ocenę rzeczywistej liczebności oraz dynamiki populacji części gatunków. W ocenie samorządu rolniczego zachodzi potrzeba uzupełnienia druku o zwierzęta, które nie są obecnie ujmowane, a których presja środowiskowa i gospodarcza jest coraz bardziej odczuwalna. Wśród gatunków wymagających systemowego monitoringu wymieniono lisa, borsuka, kunę leśną i domową, tchórza zwyczajnego, zająca szaraka, dzikiego królika, jarząbka, bażanta, wilka, bobra, szakala złocistego oraz norkę amerykańską. Brak jednolitego obowiązku ich ewidencjonowania skutkuje rozproszeniem danych i utrudnia prowadzenie spójnej polityki zarządczej.
Znaczenie dla branży mięsnej
Z perspektywy sektora rolno-mięsnego rzetelna inwentaryzacja populacji dzikich zwierząt ma wymiar praktyczny. Skala oddziaływania zwierzyny (zwłaszcza gatunków chronionych i inwazyjnych) przekłada się na kondycję ekonomiczną gospodarstw utrzymujących bydło, trzodę chlewną czy owce. Presja drapieżników oraz szkody w użytkach zielonych wpływają na bazę paszową, organizację produkcji oraz bezpieczeństwo stad hodowlanych.
Dla producentów surowca mięsnego kluczowe jest dysponowanie wiarygodnymi danymi o liczebności i strukturze populacji dzikich zwierząt w skali obwodów łowieckich i regionów. Pozwala to lepiej szacować ryzyko strat, planować działania prewencyjne oraz prowadzić dialog z administracją w oparciu o twarde dane. W ocenie Zarządu KRIR wprowadzenie dodatkowych gatunków do formularza inwentaryzacyjnego umożliwi uzyskanie bardziej porównywalnych informacji w skali kraju. Tym samym powstałaby solidna podstawa do oceny realnego wpływu populacji dzikich zwierząt na gospodarkę rolną, w tym na segment produkcji zwierzęcej stanowiący fundament krajowego sektora mięsnego.
Proponowane zmiany mają charakter systemowy i wpisują się w potrzebę precyzyjnego monitoringu liczebności zwierzyny. Dla branży mięsnej oznaczają to szansę na bardziej racjonalne zarządzanie ryzykiem produkcyjnym oraz wzmocnienie argumentacji w dyskusji o skali i rekompensowaniu szkód.
Opracowano przez IBIMS Green na podstawie informacji z KRIR.