Krajowy rynek trzody chlewnej pozostaje pod presją po ubiegłotygodniowych obniżkach cen skupu. Obecnie stawki za tuczniki w klasie E utrzymują się na poziomie 5,70–5,80 zł/kg, jednak wśród producentów narastają obawy o dalszy rozwój sytuacji. Oprócz niepewności cenowej istotnym wyzwaniem pozostają wysokie koszty produkcji, wymagania dobrostanowe oraz konkurencja ze strony importowanego mięsa. Dodatkowe ryzyko dla krajowego sektora tuczu może wynikać ze zmian zachodzących w duńskiej produkcji trzody chlewnej.
Krajowe ceny skupu tuczników bez zmian
Po ubiegłotygodniowym spadku krajowe cenniki skupu nie wykazują dalszych zmian. Górne stawki za tuczniki w klasie E wynoszą 5,70–5,80 zł/kg, co odpowiada 4,50–4,60 zł/kg w przeliczeniu na żywą wagę. Oferowane ceny są jednak uzależnione od wielkości dostaw. W przypadku mniejszych partii zwierząt różnica względem najwyższych stawek może sięgać nawet 1 zł/kg. Podobny poziom cen odnotowuje się w Niemczech. VEZG utrzymała notowanie na poziomie 1,32 euro/kg w klasie E, czyli około 5,82 zł/kg.
Tabela 1. Ceny skupu tuczników w klasie E
| Rynek | Cena |
| Polska | 5,70–5,80 zł/kg |
| Niemcy (VEZG) | 1,32 euro/kg |
| Niemcy – przeliczenie | 5,82 zł/kg |
Możliwy powrót do poziomów cenowych z 2022 r.
Stabilizacja notowań nie eliminuje ryzyka kolejnych obniżek. W branżowych rozmowach pojawia się scenariusz spadku niemieckiej ceny referencyjnej do 1,20 euro/kg w klasie E. Ostatnio taki poziom odnotowano w lutym 2022 r., tuż przed rozpoczęciem pełnoskalowej wojny Rosji przeciwko Ukrainie. Obecne warunki ekonomiczne produkcji są jednak odmienne. Wzrost cen energii i kosztów pracy, a także konieczność dostosowywania gospodarstw do coraz wyższych standardów dobrostanowych znacząco zwiększają obciążenia producentów. W przypadku dalszego pogorszenia koniunktury związki branżowe w Polsce i Niemczech zapowiadają możliwość wystąpienia o interwencję w celu ochrony potencjału produkcyjnego gospodarstw.
Nierówne warunki konkurencji problemem krajowych producentów
Postulaty środowiska hodowców i producentów trzody chlewnej koncentrują się przede wszystkim na ograniczeniu kosztów wytwarzania, a nie uzyskaniu dopłat do produkcji. Szczególne znaczenie mają wydatki związane z wymaganiami dotyczącymi dobrostanu zwierząt, ochrony środowiska oraz energii elektrycznej.
Bartosz Czarniak w materiale opublikowanym przez POLSUS zwraca uwagę na problem konkurencji z importowanym mięsem:
– Z jednej strony nakłada się na nas dodatkowe obowiązki, dodatkowe koszty związane z ochroną środowiska, a zarazem pozwala się na import towarów z krajów, gdzie takie przepisy nie obowiązują.
Wskazana dysproporcja w wymaganiach produkcyjnych stanowi jedno z głównych źródeł obaw krajowych i niemieckich producentów.
Duńskie zmiany produkcyjne zagrożeniem dla dostępności warchlaków
Potencjalne ograniczenie produkcji zwierzęcej w Danii i Holandii może wpłynąć na podaż mięsa wieprzowego na rynku europejskim. Jednocześnie zmiany zachodzące w duńskim sektorze mogą mieć bezpośrednie konsekwencje dla polskich gospodarstw prowadzących tucz. W Danii rozważane jest ograniczanie produkcji poprzez zamykanie cykli produkcyjnych i zmianę profilu działalności na wytwarzanie wyrobów zamiast sprzedaży warchlaków. Jest to istotne z punktu widzenia polskiego rynku, ponieważ niemal 90% importowanych do kraju warchlaków pochodzi właśnie z tego kierunku. Ograniczenie duńskiej podaży mogłoby zatem przełożyć się na mniejszą dostępność zwierząt do dalszego tuczu w Polsce. W rezultacie zmiany, które potencjalnie ograniczałyby presję podażową na europejskim rynku wieprzowiny, mogłyby jednocześnie stworzyć problemy zaopatrzeniowe dla krajowych producentów.
Tabela 2. Czynniki ryzyka dla krajowego sektora trzody chlewnej
| Obszar | Potencjalne konsekwencje |
| Spadek cen skupu | Pogorszenie opłacalności produkcji |
| Koszty energii i pracy | Wzrost kosztów produkcji |
| Wymagania dobrostanowe i środowiskowe | Konieczność ponoszenia dodatkowych nakładów |
| Import mięsa | Zwiększona presja konkurencyjna |
| Ograniczenie podaży warchlaków z Danii | Ryzyko zmniejszenia dostępności zwierząt do tuczu |
Opracowano przez IBIMS Green na podstawie materiału POLSUS.