Globalny rynek mięsa zmienia się szybciej, niż mogłoby się wydawać. Prognozy OECD i FAO do 2035 r. pokazują, że choć światowa produkcja i konsumpcja nadal będą rosły, to o sukcesie producentów coraz częściej zdecydują wydajność, bioasekuracja, automatyzacja oraz umiejętność dostosowania się do nowych realiów handlu międzynarodowego.
Popyt będzie rósł, ale znacznie wolniej
Światowy sektor mięsny wkracza w okres stopniowych, lecz wyraźnych zmian. Do 2035 r. globalna konsumpcja mięsa nadal będzie wzrastać, jednak tempo tego wzrostu będzie zdecydowanie niższe niż w poprzedniej dekadzie. Jednocześnie zmieniać się będzie struktura spożycia, kierunki handlu oraz uwarunkowania produkcji zwierzęcej. Średnie spożycie mięsa na mieszkańca świata wzrośnie o około 0,7 kg w przeliczeniu na ekwiwalent masy detalicznej (RWE), osiągając blisko 30 kg na osobę rocznie. To wzrost ponad dwukrotnie niższy niż w poprzednich dziesięciu latach. Największy przyrost popytu przypadnie na kraje o średnich dochodach. Około 76% światowego wzrostu konsumpcji skoncentruje się właśnie w tej grupie państw (przede wszystkim w Indonezji, Pakistanie, na Filipinach oraz w Wietnamie). W krajach wysokorozwiniętych dalszy wzrost spożycia ograniczać będą starzenie się społeczeństw, wysokie ceny mięsa czerwonego oraz zmieniające się preferencje konsumentów.
Tabela 1. Najważniejsze prognozy do 2035 r.
| Wskaźnik | Prognoza |
| Wzrost światowej konsumpcji mięsa | +12% |
| Wzrost światowej produkcji mięsa | +12% |
| Średnie spożycie mięsa | ok. 30 kg (RWE)/osobę/rok |
| Wzrost spożycia drobiu | +29 mln ton (+20%) |
| Wzrost spożycia wołowiny | +6 mln ton (+8%) |
| Wzrost spożycia wieprzowiny | +6 mln ton (+4%) |
| Wzrost spożycia mięsa owczego | +3 mln ton (+20%) |
Drób pozostaje liderem światowego rynku
Największym beneficjentem zmian pozostanie sektor drobiarski. Do 2035 r. światowa konsumpcja mięsa drobiowego zwiększy się o 29 mln ton, czyli o około 20%, odpowiadając za blisko dwie trzecie całego przyrostu spożycia mięsa na świecie. Przewaga drobiu wynika z wysokiej efektywności wykorzystania paszy, krótkiego cyklu produkcyjnego, konkurencyjnych kosztów oraz możliwości szybkiego reagowania na zmieniający się popyt.
Znacznie wolniej rozwijać się będzie sektor wieprzowiny. Produkcja nadal będzie rosła, jednak spożycie w przeliczeniu na mieszkańca świata zmniejszy się o około 4% względem okresu bazowego (2023–2025), szczególnie w krajach wysoko rozwiniętych, w tym w Unii Europejskiej.
Produkcja będzie oparta na wzroście efektywności
Do 2035 r. światowa produkcja mięsa ma wzrosnąć o około 12%, co odpowiada przyrostowi blisko 43 mln ton w przeliczeniu na ekwiwalent masy poubojowej (CWE). Ponad połowa tego wzrostu przypadnie na Azję, gdzie rosnąca liczba ludności, urbanizacja i wzrost dochodów będą sprzyjały inwestycjom w produkcję zwierzęcą.
Coraz większego znaczenia nabiera poprawa efektywności produkcji. Wyższe masy poubojowe, lepsze wykorzystanie pasz oraz poprawa wskaźników użytkowości zwierząt mają ograniczać konieczność zwiększania pogłowia przy jednoczesnym wzroście produkcji. Największy postęp przewidywany jest w sektorze drobiarskim, następnie w produkcji owiec i trzody chlewnej, natomiast w przypadku bydła tempo zmian będzie znacznie wolniejsze.
Bioasekuracja i zdrowie stad zyskują strategiczne znaczenie
Rosnąca liczba ognisk chorób zakaźnych sprawia, że bioasekuracja staje się jednym z najważniejszych elementów konkurencyjności gospodarstw i przedsiębiorstw sektora mięsnego. Wysoce zjadliwa grypa ptaków (HPAI), afrykański pomór świń (ASF) oraz pryszczyca mogą prowadzić do ograniczenia produkcji, zakłóceń w przemieszczaniu zwierząt i czasowego zamykania rynków eksportowych. Jednocześnie spełnianie coraz bardziej rygorystycznych wymagań sanitarnych oznacza wzrost kosztów prowadzenia produkcji, szczególnie dla małych i średnich gospodarstw.
Handel i ceny będą się zmieniać
Światowy handel mięsem będzie rozwijał się wolniej niż w poprzedniej dekadzie. Coraz większy wpływ na światowe przepływy handlowe będą miały zmiany zachodzące w Chinach. Wzrost samowystarczalności w produkcji wieprzowiny ograniczy import tego gatunku, natomiast utrzyma się wysokie zapotrzebowanie na wołowinę. Silną pozycję eksportową zachowają Brazylia, Unia Europejska oraz Stany Zjednoczone, choć w przypadku UE prognozowany jest spadek eksportu wynikający z rosnących kosztów produkcji i słabnącej konkurencyjności. Prognozy cenowe wskazują na utrzymanie wyższych cen wołowiny i mięsa owczego, podczas gdy sektor drobiarski i wieprzowy będzie korzystał z większej elastyczności produkcji i wyższej produktywności. W ujęciu realnym ceny wszystkich gatunków mięsa mają stopniowo spadać, przy czym największa korekta obejmie wieprzowinę i mięso drobiowe.
Cyfryzacja coraz mocniej wkracza do zakładów mięsnych
Rozwój sztucznej inteligencji, automatyzacji oraz technologii Internetu Rzeczy coraz wyraźniej zmienia produkcję i przetwórstwo mięsa. Nowoczesne systemy wspierają monitoring zdrowia zwierząt, zarządzanie żywieniem, klasyfikację tusz, kontrolę jakości oraz bezpieczeństwo żywności. Ich wdrażanie przekłada się na wyższą wydajność, ograniczenie strat oraz poprawę organizacji pracy w zakładach mięsnych.
Tabela 2. Kluczowe wyzwania dla branży
| Obszar | Znaczenie |
| Bioasekuracja | Ograniczanie skutków chorób zakaźnych zwierząt |
| Produktywność | Poprawa efektywności produkcji i wykorzystania pasz |
| Automatyzacja i AI | Wsparcie produkcji, przetwórstwa i kontroli jakości |
| Handel międzynarodowy | Zmieniające się kierunki eksportu i importu |
| Wymagania środowiskowe | Rosnące znaczenie zrównoważonej produkcji |
Najbliższa dekada będzie okresem zmian, w którym wzrost światowej produkcji i konsumpcji mięsa będzie kontynuowany, choć z wyraźnie mniejszą dynamiką. O pozycji producentów coraz częściej decydować będą efektywność produkcji, poziom bioasekuracji, wykorzystanie nowych technologii oraz zdolność do dostosowania się do zmieniających się warunków handlowych. Największym motorem rozwoju pozostanie sektor drobiarski, natomiast produkcja mięsa czerwonego nadal będzie funkcjonowała pod presją ograniczonej podaży i wyższych kosztów.
Opracowano przez IBIMS Green na podstawie OECD-FAO Agricultural Outlook.